Door op 11 maart 2013

Aan de slag in de sport, het is de hoogste tijd

In Den Haag hebben we een grote motor, die de mensen in de stad kan laten meedoen. Die dromen en zelfvertrouwen biedt. Die bruggen slaat tussen mensen en mensen gezonder maakt. Meer plezier geeft. Zorgt dat mensen elkaar beter leren kennen en brengt tot enthousiasme. Een motor, die nog veel harder kan en moet draaien. Maar de monteurs durven het niet aan. Houdt de motor het wel? Maakt hij niet teveel herrie? Wat zullen de ingenieurs er van vinden? En de leverancier van de benzine? En wie neemt het besluit? En wat als hij stilvalt? En wat als het een succes wordt?

De stad kent steeds meer werkloosheid, ouders maken zich zorgen over de toekomst van hun kinderen, mensen zijn bang voor hun baan, maken zich zorgen over de zorg, de stijgende kosten en horen van de gemeente dat er bezuinigd moet worden. Dat het niet meer kan. Het lijkt wel of we wachten op een wonder om er weer bovenop komen.
Kijk eens om je heen en zie de 22.000 sportvrijwilligers die elke week weer aan de slag gaan. Zie het plezier op het gezicht van de kinderen. Zie de betrokkenheid van sportmensen bij hun sport, hun vereniging, hun mensen, hun maatschappelijke betrokkenheid.

Die verenigingen vragen steun zoals een paar helpende handen voor het vinden en behouden van vrijwilligers. Handen, die ze helpen bij het op orde brengen en houden van de financiën. Aan handen, die ze helpen bij het aanpassen van het clubgebouw, zodat wijkbewoners er overdag kunnen praten, kaarten en bewegen. Zodat mensen elkaar kunnen ontmoeten. Handen, die ze helpen om de samenwerking met de school in de buurt echt invulling te geven, met blijvende resultaten. Handen, die ervoor zorgen dat ouderen weer kunnen bewegen bij de sportvereniging in hun eigen buurt.

De kennis en de ervaringen zijn er, maar waar blijven de handen? Natuurlijk, er zijn sportcoördinatoren, dat is een succes. De motor draait, maar kan veel meer. En dat is hard nodig.
Op initiatief van Abderrahim Kajouane en mij is er een proef gehouden zodat mensen uit de bijstand hun kennis en kwaliteit in kunnen zetten voor de sportvereniging. Deze proef blijkt succesvol. Sportverenigingen kunnen zo veel. Nu is besloten deze inzet te doen over alle sportverenigingen. Sportverenigingen kunnen dat! Wethouder Sport; maak eens vaart en stap veel meer over op doen! Het is leuker en het leidt tot blijvend resultaat.

Nog een punt. Door de stijgende werkloosheid hebben we hoogopgeleide mensen in de WW. Zij moeten solliciteren op banen die er nauwelijks zijn. Vraag ze hun talenten te ontwikkelen en hun kennis en vaardigheden op peil te houden door zich in te zetten voor sportverenigingen. Projectleiders, boekhouders, personeelsmensen, IT-deskundigen, architecten, vakmensen: ze willen dolgraag aan de slag bij sportverenigingen als ze daarvoor benaderd worden.

De sportverenigingen maken we er sterker door en daarmee ook de mensen in de stad. De tijd van echt doen en ondernemen in de sport is aangebroken. Dat verdienen de mensen in de stad. Het is DE manier om te komen tot een nog betere stad en niet te vergeten een versterking van de onderlinge contacten, het cement van de stad.